تاریخ خیابان متنبی بغداد

قدمت این خیابان به اواخر عصر عباسیان باز می گردد و در زمان حکومت عثمانیان در عراق به نام «الاکمکخانه» خوانده می شد که کلمه ای ترکی و به معنای محل سکونت نظامیان بود. در سال 1932 کمیته ای به دستور ملک فیصل تشکیل گردید تا نام های جدید برای خیابان های بغداد تعیین گردد و از آن زمان نام متنبی بر این خیابان نهاده شد. بسیاری از چهره های برجسته فرهنگی عراقی مانند علامه حسین علی محفوظ از مشتریان دائمی این مرکز فرهنگی بوده اند.

این خیابان در ابتدا به عنوانی مرکزی حکومتی مطرح بوده که علاوه بر کتابفروشی ها برخی مغازه های دیگر و رستوران ها و عکاسی هایی میز برای خدمت به مراجعان به ادارات دولتی در آن وجود داشته است ولیکن پس از سال 1950 به تدریج تمامی کتابفروشی های مطرح عراقی به این خیابان نقل مکان نمودند و این مکان به خیابانی صرفا فرهنگی تبدیل گردید. این خیابان بسیار قدیمی و تاریخی بوده و در آن چاپخانه ای متعلق به قرن 19 میلادی وجود دارد که نشانگر قدمت فعالیت های مرتبط با موضوع کتاب و فرهنگ در این خیابان می باشد. در حال حاضر نیز برخی از کتابفروشی های موجود در متنبی دارای کتبی تاریخی و نسخ خطی بسیار نادر می باشند که بعضا این نسخ قدمتی برابر با تاریخ بغداد دارد.

علاوه بر کتب تاریخی موجود در این خیابان، بناهای موجود در این خیابان نیز به خودی خود دارای قدمتی تاریخی است. بناهایی که به ساختمان های بغدادی شهرت داشته و شامل ساختمان قشله، مدرسه الموفقیه، ساختمان دادگاه مدنی بغداد در دوران پادشاهی و برخی ساختمان های کوچکتر که نشان از قدمت تاریخی این خیابان دارد.سعدونجلیل، از نویسندگان بنام عرب، بغداد را بدون متنبی مانند بدنی توصیف می کند که نبض ندارد و خون در آن بدن جریان ندارد. وی می گوید نمی توان جمعه ای را تصور کرد که بغداد باشد و مردم به متنبی نروند و این مانند عدم جریان خون در بدن فرهنگ و تاریخ و تمدن عراق است.

در سال 2007 القاعده به این خیابان حمله نمود. در این حمله کتابفروشی العصریه که از قدیمی ترین کتابفروشی های متنبی به حساب می آمد و در سال 1908 تاسیس شده بود بطور کامل منهدم گردید و به ساختمان چایخانه شابندر که از ساختمان های فرهنگی بسیار با ارزش عراق به حساب می آید آسیب جدی وارد و همچنین برخی دیگر از ساختمان ها نیز دچار آتش سوزی گردید.

ادامه مطلب را در اینجا بخوانید

/ 0 نظر / 75 بازدید